چالش‌های بی‌سابقه، آینده صنعت بازی‌سازی ایران را در ابهام فرو برده است

5652585

صنعت بازی‌سازی در ایران، با وجود استعدادهای درخشان و پتانسیل‌های فراوان، این روزها با مجموعه‌ای از چالش‌های پیچیده دست و پنجه نرم می‌کند که مسیر توسعه و رشد آن را به شدت دشوار ساخته است. از محدودیت‌های اینترنتی و تحریم‌ها گرفته تا کمبود حمایت‌های مالی مؤثر و مهاجرت نیروی متخصص، بازی‌سازان ایرانی برای بقا و پیشرفت، نیازمند تغییرات بنیادین در رویکردهای حمایتی و زیرساختی هستند.

بازی‌سازان ایرانی و چالش‌های صنعت بازی‌سازی

زیرساخت‌های اینترنتی و تحریم؛ سدهای بلند بر سر راه بازی‌سازان ایرانی

هادی خجسته، یکی از بازی‌سازان فعال کشور، در گفت‌وگو با رسانه‌ها، بر اهمیت زیرساخت‌های ارتباطی در این صنعت تأکید کرده و مشکلات ناشی از اینترنت را دو سویه می‌داند: فیلترینگ داخلی و تحریم‌های بین‌المللی. برای یک بازی‌ساز، دسترسی به ابزارها و منابع آنلاین از جمله APIهای گوگل برای خروجی اندروید یا دانلود انجین‌های قدرتمندی مانند Unreal Engine، حیاتی است. اما فیلترینگ و تحریم، این فرآیندها را به کابوسی از سرعت‌های پایین و بی‌نتیجه ماندن تلاش‌ها تبدیل کرده است. در حالی که توسعه‌دهندگان بازی در سراسر جهان به راحتی به ده‌ها هزار ابزار، کتابخانه و پلتفرم آنلاین دسترسی دارند، همتایان ایرانی آن‌ها باید ساعت‌ها و حتی روزها برای انجام ابتدایی‌ترین کارها وقت و انرژی صرف کنند. این محدودیت‌ها نه تنها زمان‌بر هستند، بلکه هزینه‌های توسعه را نیز افزایش داده و کیفیت نهایی محصول را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

حمایت‌های مالی ناکافی و سایه مهاجرت بر پیکره صنعت بازی

مشکلات مالی و سرمایه‌گذاری نامناسب، دومین چالش بزرگی است که به گواه بازی‌سازان، مانع اصلی رشد صنعت بازی‌سازی ایران محسوب می‌شود. به گفته خجسته، برخلاف انتظار، حمایت‌های دولتی و صندوق‌های پژوهشی عموماً در قالب وام‌های با بهره ارائه می‌شوند و نه سرمایه‌گذاری‌های واقعی و بلندمدت که برای توسعه محصول و جذب نیروی انسانی حیاتی است. این نوع حمایت، بار مالی مضاعفی را بر دوش تیم‌های کوچک و مستقل می‌گذارد. بی‌ثباتی اقتصادی، فیلترینگ شدید و مسائل اجتماعی نیز در سال‌های اخیر به شدت بر تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران داخلی اثر منفی گذاشته و آن‌ها را از ورود به این حوزه منصرف کرده است. این شرایط، در کنار فرصت‌های شغلی و پیشرفت بهتر در خارج از کشور، منجر به موج گسترده مهاجرت بازی‌سازان و نخبگان این صنعت شده است؛ پدیده‌ای که آینده صنعت بازی‌سازی داخلی را با کمبود نیروی متخصص و کاهش نوآوری تهدید می‌کند.

چالش‌های همکاری با نهادهای داخلی و مدیریت سلیقه‌ای

کار با نهادهای داخلی و سازمان‌های فرهنگی نیز برای بازی‌سازان ایرانی با دشواری‌هایی همراه است. نرخ‌های پایین دستمزد برای پروژه‌های انیمیشن و بازی، در کنار فرآیندهای اداری طولانی و زمان‌بر، باعث شده تا بسیاری از شرکت‌ها از همکاری با این نهادها دلسرد شوند. این وضعیت در حالی است که تورم فزاینده، ارزش اقتصادی قراردادها را به سرعت کاهش می‌دهد. هادی خجسته به مشکلات دیگری نیز اشاره می‌کند:

کمبود دانش و تجربه در مسئولین: گاهی تصمیم‌گیرندگان در جایگاه‌های مدیریتی مرتبط با صنعت بازی‌سازی، فاقد تخصص و تجربه کافی در این حوزه هستند که منجر به تصمیمات غیرکارشناسی و سلیقه‌ای می‌شود.

برخوردهای سلیقه‌ای و تبعیض: حمایت‌های مالی و فرصت‌ها غالباً به گروه‌های خاص یا پروژه‌های بزرگ اختصاص یافته و تیم‌های کوچک‌تر یا محلی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند، در حالی که بسیاری از ایده‌های نوآورانه از همین تیم‌های مستقل سرچشمه می‌گیرد.

محدودیت‌های موضوعی: تمرکز بر محدودیت‌ها و ملاحظات خاص، به جای تشویق به نوآوری و خلاقیت، دامنه تولید محتوا را تنگ‌تر می‌کند.

راه‌حل‌ها و افق‌های پیش روی بازی‌سازان ایرانی

با وجود تمام این چالش‌ها، بازی‌سازان ایرانی همچنان به دنبال راه‌هایی برای بقا و پیشرفت هستند. برخی از آن‌ها در تلاشند تا از ظرفیت ایرانیان مقیم خارج از کشور برای رفع موانع مالی و فنی بهره ببرند و پروژه‌های خارجی دریافت کنند. با این حال، نیاز به یک رویکرد جامع و حمایتی از سوی دولت و نهادهای ذیربط بیش از پیش احساس می‌شود. برای تضمین آینده صنعت بازی‌سازی ایران، اقداماتی کلیدی ضروری به نظر می‌رسد:

سرمایه‌گذاری واقعی به جای وام‌های با بهره بالا: ایجاد صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Capital) که بر رشد بلندمدت تمرکز دارند.

تسهیل دسترسی به ابزارهای بین‌المللی و کاهش محدودیت‌های اینترنتی: رفع یا کاهش تأثیر فیلترینگ و تحریم‌ها بر ابزارهای حیاتی بازی‌سازی.

حمایت عادلانه از تمامی تیم‌های بازی‌سازی: ایجاد سازوکارهای شفاف برای تخصیص بودجه و فرصت‌ها به همه تیم‌ها، فارغ از اندازه و ارتباطات.

به‌کارگیری متخصصان واقعی در جایگاه‌های مدیریتی: سپردن امور به دست افراد با دانش و تجربه کافی در صنعت بازی‌سازی.

صنعت بازی‌سازی نه تنها یک حوزه فرهنگی مهم است، بلکه پتانسیل اقتصادی بالایی نیز دارد. با رفع موانع فعلی و ارائه حمایت‌های هوشمندانه و مؤثر، می‌توان این صنعت را به یکی از موتورهای محرکه اقتصاد خلاق کشور تبدیل کرد و از مهاجرت استعدادهای گرانبها جلوگیری نمود.

مجله خبری ارتباط ما


مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *